تولید فولاد در ایران از یک میلیون و 700 هزار تن در سال 68 به هشت میلیون و 600 هزار تن در سال 82 افزایش یافته و تا یک سال دیگر به 12 میلیون تن خواهد رسید .

ظرفیت تولید فولاد به بیش از ده میلیون رسیده و دربرنامه چهارم توسعه اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی پیش بینی شده است تولید فولاد به 22 میلیون تن در سال افزایش یابد که دو میلیون آن از سوی بخش خصوصی تولید خواهد شد .

نیاز فعلی کشور به فولاد حدود2 میلیون تن برآورد می شود و با وجود افزایش ظرفیت تولید بخشی از نیاز کشور از محل واردات تامین می شود .

در سال گذشته شش میلیون و 900 هزار تن محصولات فولادی وارد کشور شده است که بیشترین میزان در سالهای گذشته است . کارشناسان این روند صعودی را با کاهش تعرفه (سود بازرگانی ، عوارض و حقوق گمرکی ) مرتبط می دانند.

در سال گذشته پس از تصویب قانون تجمیع عوارض ، هزینه محصولات فولادی در میلگردهای ساختمانی 14 درصد، ورق های گرم 21 درصد، ورقهای سرد 23 درصد ، و درتیرآهن 16 درصدکاهش یافته است .

براساس آخرین گزارشها در اردیبهشت ماه گذشته پیشنهادی صورت گرفته است که در صورت تصویب آن سود بازرگانی واردات انواع محصولات فولادی 5 درصد کاهش می یابد و با تصویب آن سود بازرگانی محصولاتی نظیر تیرآهن ، ورق گرم و سرد به صفر خواهد رسید .

افزایش قیمت
در سه ماه آخر سال گذشته همزمان با بالا رفتن قیمت جهانی فولاد ، واردات مزیت خود را از دست داد و تقاضا برای تولیدات داخلی افزایش یافت در حالی که در اوایل پائیز به دلیل کاهش تقاضا قیمت قراضه و شمش فولادی تا حدی کاهش یافته بود . اما بعد از تغییر و تحولات جهانی ، قیمت داخلی نیز تحت تاثیر افزایش قیمت جهانی مواد اولیه ، افزایش یافت .
فراز و فرود صنعت فولاد به سال 1997 برمی گردد که با عرضه 100 میلیون تن محصولات فولادی از کشورهای مشترک المنافع و روسیه ، در حالی که هزینه های تولید سیر صعودی داشت قیمتها را به شدت کاهش داد و بسیاری از تولید کنندگان بزرگ در آستانه تعطیلی قرار گرفتند اما با ادامه رشد اقتصادی چین ، رکود سرمایه گذاری برای ایجاد ظرفیتهای جدید و افزایش مصرف کشورهای مشترک المنافع و روسیه قیمتها دوباره سیر صعودی گرفت .

افزایش قیمت مواد اولیه ، هزینه های حمل و نقل و سوخت از یک سو و کاهش موجودی مواد اولیه به دلیل بالا رفتن تقاضا از سوی دیگر سرانجام تاثیر خود را برجای گذاشت و قیمت محصولات فولادی در سال 2003 به بالاترین حد خود رسید .

این روند در اوایل سال جاری ادامه پیدا کرد اما با کاهش تقاضا ، قیمت جهانی فولاد نیز کاهش یافت و سیر صعودی قیمتهای داخلی نیز متوقف شده است و انتظار می رود ثباتی در قیمت فولاد ایجاد شود .

کارشناسان عقیده دارند برای کاهش صدمات تغییرات قیمت باید یک نظام تعرفه ای مناسب ایجاد شود به خصوص که اکنون بورس فلزات چند ماه بعد از فعالیت، جایگاه خود را پیدا کرده و به کاهش فاصله بین مصرف کننده نهایی و تولید کننده منجر شده است .

تولید جهانی فولاد در سال گذشته میلادی به 945 میلیون تن رسید و پیش بینی می شود در سال جاری با رشد 2/6 درصدی (53 میلیون تن ) همراه باشد که این افزایش تولید می تواند به ثبات بازار جهانی فولاد کمک کند .