وزارت صنايع بي ((معادن )) يا با ((معادن))
به قلم حسين حقگو

عليرغم گذشت بيش از دو سال از ادغام دو وزارتخانه صنايع و معادن و فلزات وتشكيل وزارت صنايع و معادن ظاهرا هنوز بسياري اين ادغام را به رسميت نشناخته و از وزارت صنايع بدون (معادن) نام مي برند. اين امر نه فقط توسط مردم عادي و كوچه و خيابان بلكه حتي در ميان مقامات رسمي ، صدا و سيما، نهادها و ارگانهاي اداري و ... نيز به چشم مي خورد. اما چه اين از قلم افتادن (معادن)از تركيب (صنايع و معادن)ناشي از سهل انگاري و غفلت و قاعده (كم كوشي)زبان باشد و يا اعتراضي ناخودآگاه به ناچيز بودن اهميت اين (جزء) در تركيب يك نام، حاصل آن اين خطر و آسيب خواهد بود كه نام ( معدن ) كه با تلاش بسيار در طي سالهاي پس از انقلاب تا حدودي ماهيت مستقل و حداقل جايگاه مناسب تبليغي را در ذهن و باور اجتماع كسب نموده بود رفته رفته از حافظه مردم رخت بربندد و زمينه براي حذف آن از عرصه توليد اقتصادي كشور فراهم شود. اما اگر فرض سهل انگاري و غفلت را كنار بگذاريم و بدنبال يافتن دلايل عيني اين حذف واژگاني باشيم، آنگاه بايد با جستجو در جايگاه اين مقوله در توليد ناخالص داخلي، وزن و اعتبار آن رامحك زنيم. بنا به گفته معاون امورمعادن وزارت صنايع و معادن سهم معدن در توليد ناخالص داخلي در سال گذشته (يه قيمت هاي ثابت سال69 ) 1/1 درصد بوده است كه عدد بسيار ناچيزي محسوب ميگردد (اين عدد در مورد صنعت 78/13 درصد بوده است ) و به اذعان همين مقام و ساير كارشناسان و دست اندركاران اين بخش به هيچ وجه متناسب با كميت و كيفيت و تنوع ذخاير و منابع اين بخش نمي باشد و اين مطلب نه حديث امروز و چند سال اخير و يا بعد از انقلاب كه حتي قبل از انقلاب و سالهاي دورتر نيز همين اعداد و ارقام ناچيز و همين نسبتهاي تاسف انگيز بيلان كار و عملكرد يكي از مستعدترين بخشهاي اقتصادي كشور در ايجاد ثروت، تامين اشتغال ،رشد و توسعه مناطق دور افتاده و ... بوده است.