عملکرد مطلوب صنعت در گرو موفقیت عملکرد بنگاههای صنعتی است و عملکرد بنگاههای صنعتی نیز ، تحت تاثیر دو گروه عوامل بیرونی و درونی قرار دارد که لازم است هرکدام در جای خود مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد . هرچند مدیران بنگاهها می توانند به میزان محدود ، بر عوامل بیرونی تاثیرگذار باشند ، اما آنچه که بیشتر در اختیار آنها قرار دارد ، عوامل درونی است . علاوه بر این ، اگر همه عوامل بیرونی مناسب باشند ، اما سازمان از درون دارای ضعف باشد ، باز نمی تواند عملکرد مناسبی از خود نشان دهد . از این رو ضروری است که مدیران بنگاهها ، تصویری از نقاط ضعف عمده مجموعه تحت پوشش خود در دست داشته باشند ، تا براساس آن و نیز با اطلاع از جهت گیری اصلی استراتژی توسعه صنعتی که بر محور رقابت پذیری است و از بیرون بر عملکرد بنگاه تاثیر می گذارد ، بتوانند به رفع نقاط ضعیف بپردازند . برای این که این تصویر توسط خود بنگاه ایجاد شود و بینش و بصیرت سازمانی را به همراه داشته باشد ، نیاز به یک مدل خود ارزیابی است . امروزه با توجه به تجارب شرکتهای موفق و نظرات اندیشمندان ، مدلهای مختلفی برای خود ارزیابی ارائه شده است . استفاده از این مدلها که به عنوان مدلهای سرآمدی و یا تعالی سازمانی شناخته می شوند به عنوان چارچوبی برای تهیه تصویر مورد نظر ، نه تنها درمقیاس کلان به تیم مدیریت بینش لازم را اعطا می کند بلکه برای افراد درون سازمان نیز نقشه ای با جزییات کامل فراهم می کند تا آنها نیز در مسیر تعالی ، نقش خود را به موقع و به نحو درست ایفا کنند .به عبارت دیگر، ارزیابی همانند آیینه، آنچه را که واقعا" وجود دارد نشان می دهد . در نتیجه ، بطور کلی موارد زیر بعنوان مجموعه خط مشی هایی است که در مقیاس بنگاه می تواند منجر به تحقق هدف رقابت پذیری شود .