نقش فرهنگ در پيشبرد اهداف استراتژيك سازما نها

نتيجه گيري
در اين نوشته سعي كرديم با نقل برخي آرا از صاحبنظران و با طرح مثالهايي، اهميت تأثير فرهنگ بر تحولات تكنولوژيكي را بيان كنيم. در اين نوشته فرهنگ در معناي بسيار وسيعي به كار رفته است: هر گونه باورداشت و عملكردي، چه آگاهانه و چه ناآگاهانه، فرهنگ به حساب آمده است. در متن، تحولات تكنولوژيكي نيز معناي وسيعي را حمل ميكند: هر نوع تحولي كه مربوط به تكنولوژي باشد، مثل بحران زيستمحيطي ايجادشده توسط تكنولوژي، به رهبري رسيدن يك كشور در حوزه فناوري، كاهش بهرهبرداري از يك تكنولوژي و ... .
چكيده آنچه گذشت را اينگونه ميتوان بيان كرد:

1. آمريكا بعد از جنگ جهاني دوم به رهبري فناوري جهان رسيد و جاي آلمان را گرفت. اين پديده معلول سياستهاي نژادي آلمان بود كه نخبگان را به سوي آمريكا راند.
2. تارو: اگر مردمي ندانند كه از كجا آمدهاند، به آساني نخواهند فهميد كه به كجا بايد بروند.
3. خلاصه كلام ژيرار: توسعه فرهنگي شرط اصلي توسعه تكنولوژي است.
4. در مقدمه ابن خلدون آمده كه تحول روابط متقابل اجتماعي- اقتصادي- فرهنگي غرب بود كه پيشرفت صنعتيشان را موجب شد.
5. به علت قرنها حكومت فرمانروايان نظامي بر ژاپنيها و تكريم كار جسماني از سوي آنها، انجام دادن كار جسماني و احترام به آن بصورت يك فرهنگ، در ژاپن نهادينه شده است. همين امر پيشرفت تكنولوژيكي آنها را در عصر حاضر موجب شده است.
6. پيسي با طرح يك مطالعه موردي (تلمبههاي آبي در روستاهاي هندوستان) نشان ميدهد كه فرهنگ كاربران تكنولوژي در ميزان بهرهبرداري از آن تأثير دارد.
7. سيد حسين نصر معتقد است كه تخريب انسجام و هماهنگي بين انسان و خداوند موجب عدم توازن انسان و طبيعت شده و در نتيجه تكنولوژي مصائبي را براي بشر به همراه آورده است.
8. فايده انگاري بيكني بنياديترين فرهنگ مؤثر بر توسعه تكنولوژي در عصر جديد است.

با مطالعه مثالهاي فوق، كه البته چون مشتي نمونه خلوارند، اين پرسش در ذهن نقش مي بندد كه در كشور ما چه كارهايي براي فرهنگسازي با هدف توسعه تكنولوژي انجام گرفته است؟ پاسخ به سادگي اين است كه كار جديي صورت نگرفته.
از منظري كلنگرانه بايد بگوييم سه كار عمده لاجرم بايد صورت پذيرد:

الف) شناخت دقيق فرهنگ تكنولوژي و مؤلفه هاي آن.
ب) شناخت دقيق فرهنگ ايراني كه آميزهاي از سه فرهنگ مربوط به اسلام و ايران باستان و غرب است.
ج) مقايسه فرهنگ تكنولوژي و فرهنگ ايراني. مطالعه اخير (ج) راهكارهاي عملي را پيش پايمان خواهد گذاشت و آشكار خواهد كرد كه براي توسعه فرهنگ تكنولوژي در كشورمان چه نقاط ضعف و قوتي داريم.

نكتهاي كه شايسته است در آخر بدان اشاره رود اين است كه نبايد از فرهنگ تكنولوژي در معناي دومش بنابر آنچه كه در مقدمه گذشت، غافل باشيم. نبايد غافل باشيم كه تكنولوژي، بنابر اعتقاد و تحليل بسياري از جامعهشناسان و فلاسفه [16]، به لحاظ فرهنگي خنثي نيست و جدا از نيت صادركنندگان آن يا مقصود كاربرانش، خود داراي پيامي است. آيا فرهنگي كه تكنولوژي با خود به ارمغان ميآورد و آن را تحميل ميكند با فرهنگ مطلوب ما و اساساً فطرت بشري سازگار است؟ اين پرسشي است كه بعيد است جامعه بشري بتواند به زودي بر سر پاسخ آن به توافق برسد. اين امر شايد دهها سال طول بكشد. ولي ما نبايد از اين جنبه مسأله نيز غافل باشيم.

منابع:

1. مهدوي، محمد نقي. فرهنگ توصيفي تكنولوژي. تهران، نشر چاپار، 1380. صص 212-213.
2. مولانا جلالالدين محمد، در مثنوي خود، چنين بيتي دارد: اين بدن مانند آن شير علم            فكر مي جنباند آن را دم به دم
3. تارو، لستر. ثروت آفرينان. ترجمه عزيز كياوند. تهران، نشر فرا، 1381. ص 51 .
4. همان. صص 338-339.
5. ژيرار، آگوستين. توسعه فرهنگي تجارب و خط مشيها. ترجمه عبدالحميد زرينقلم و ديگران. تهران، مركز پژوهشهاي بنيادي مركز آمار و برنامهريزي پژوهشهاي فرهنگي و هنري، 1372. ص 248.
6. خلدون، عبدالرحمن. مقدمه. ترجمه محمد پروين گنابادي. تهران، علمي و فرهنگي ، 1375. ج 1، ص 281.
7. موريتاني، ماسانوري. تكنولوژي ژاپن (بهترين كيفيت و كمترين هزينه). ترجمه محمدرضا رضاپور. تهران، نشر چامه، 1377. ص 85.
8. همان . ص 85.
9. همان. صص 85-86 .
10. همان . صص 85-89 .
11. پيسي، آرنولد. تكنولوژي و فرهنگ. ترجمه بهرام شالگوني. تهران، نشر مركز، 1374 . صص 13-17 .
12. همان. صص 15-16.
13. نصر، سيد حسين. انسان و طبيعت (بحران معنوي انسان متجدد). ترجمه عبدالرحيم گواهي. تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامي، 1379. ص 12.
14. محمود زاده، ابراهيم. مديريت برآينده با تكنولوژي فردا. تهران، انستيتو ايزايران، 1380. صص 57-58 .
15. وستفال، ريچارد. تكوين علم جديد. ترجمه عبدالحسين آذرنگ و رضا رضايي. تهران، طرح نو، 1379. صص 184- 192.
16. پستمن، نيل. تكنوپولي (تسليم فرهنگ به تكنولوژي). ترجمه صادق طباطبايي. تهران، انتشارات اطلاعات ، 1375.