صنعت فرهنگ و فرهنگ صنعت
سخنراني احمد مسجد جامعي وزير فرهنك و ارشاد اسلا مي در سمينار فرهنگ و صنعت


امروزه ديگر اين يك اصل غيرقابل انكار است كه توسعه صنعتي و در كل چرخش فرآيند توسعه بدون گسترش مباني فرهنگي غيرممكن است. بر همين اساس در ماههاي اخير در ايران نيز تعامل دو حوزه فرهنگ و صنعت در دستور كار قرار گرفته است. متن زير سخنراني احمد مسجد جامعي ، وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي است كه هفته پيش در همايش فرهنگ و صنعت ايراد شده است.
صنعت، فرهنگ و هنر با وجود تفاوت هاي خود از تشابهات بسياري برخوردارند. هر دو مقوله در زمينه ها و بسترهاي مشتركي حركت مي كنند. ما در صنعت با يك نوع خلق و در امور هنري نيز با نوعي آفرينش مواجهيم. در امور فرهنگي آفرينشگران يك پديده هنري مي آفرينند و بعد آن را با توليد انبوه به صورت يك كالاي فرهنگي درمي آورند. يك كتاب را در نسخه هاي متعدد چاپ مي كنيم، يك تابلو را به صورت سي دي در نسخه هاي متعدد ارائه مي دهيم، نمايشي را مثل همين نمايش انقلاب سنگ تصويربرداري مي كنيم، ايده اي را كه اتفاق افتاده تكرار مي كنيم و... در وهله اول آفرينش و خلاقيت اتفاق مي افتد و در مرحله بعدي اين تكثير يك واقعه و يك اثر است كه به توليد انبوه منجر مي شود. در صنعت نيز چنين است. در نخستين گام خلاقيتي است كه شكل پيدا مي كند و سپس به صورت انبوه عرضه مي شود و گسترش مي يابد.
چنين است كه به تعريف صنعت فرهنگ مي رسيم. صنعت فرهنگ به معناي دوره اي از فعاليت فرهنگي است كه با توليد انبوه سر و كار دارد و فرهنگ جنبه كالايي پيدا مي كند يا به تعبير دوره جديد كالاي فرهنگي. اين مسأله در حوزه هاي فكري مناسبات جديدي ايجاد مي كند و مكاتب خاص خودش را به وجود مي آورد.
بنابراين در زمينه آفرينشگري تفاوتي اصولي بين صنعت، فرهنگ و هنر وجود ندارد. صنعت و فرهنگ هر دو در حوزه خلاقيت است. هر دو در پي كشف است يكي در جست و جوي كشف از طبيعت است و ديگري به دنبال حقيقت نهفته در دل پديده ها.
در علم با مفهوم تجربه تكرارپذير روبه رو هستيم نه تجربه فردي. اما در هنر تجربه فردي هم منشأ اثرات است. بنابراين همان طور كه گفتم هر دو مقوله نوعي جست وجو ست، اما در دو ساحت مختلف، ليكن در نفس خلاقيت و نوآوري وجه اشتراك دارند.