2

1

در چارچوب اين نگرش و همپوشاني اهداف فوق است كه « كاهش تصدي هاي دولت و اصلاح ساختار تشكيلات دستگاه هاي اجرايي كشور در جهت سياست گذاري ، برنامه ريزي ، نظارت و خصوصي سازي » ، « كاستن از تكيه بودجه عمومي دولت بر نفت و منابع بانكي و قراردادن اين دو منبع در خدمت توليد » و « فراهم نمودن زمينه هاي جذب امكانات خارجي » در كنار « رعايت حقوق اجتماعي ، سياسي و مدني مردم و تلاش براي استقرار نهادهاي مدني ناظر بر فعاليت دستگاه ها و جلب مشاركت آن ها در بخش هاي مختلف » به عنوان برنامه ، سياست و يا راهبرد مطرح مي گردد و در گام هاي بعدي « طرح » ،« پروژه » و « فعاليت » ها جهت عيني و ملموس كردن دستاوردها و رفع معضلات حادي چون بيكاري ،افزايش فاصله طبقاتي ، خشونت و ناامني سياسي و فساد و تبعيض و ... در بخش هاي مختلف و زير مجموعه ها را لازم مي آيد.
لذا بر مبناي اين رويكرد و نگرش است كه افتتاح ها ، كلنگ زني ها و ... ارزشمند بوده و از سطح اقدامات تبليغي فراتر رفته و به محملي در جهت پاسخگو بودن دولتيان ارتقاء مي يابد. وگرنه اگر اين امر به عنوان قدرت نمايي و عرض اندام بخش دولتي در مقابل بخش هاي غيردولتي و وسيله اي براي گسترده تر كردن بساط بوركراسي و حجيم كردن دولت و تحقير بخش هاي غيردولتي باشد ،امري است ناپسند كه قابل قبول براي مردمي كه رييس دولتش محور برنامه هاي خود را اصلاح ساختار دولت ذكر نموده و گام هايي در ادغام سازمان ها و وزارتخانه ها نيز برداشته و در آخرين اظهار نظر خود نيز بر اصلاح مديريت ها تكيه كرده است ، نمي باشد.
به هر حال ، به نظر مي رسد دولتمردان ما بايد در حركت هاي حتي سمبليك و نمادين چون كلنگ زني ها و افتتاح ها و ... نيز همواره به خاطر داشته باشند كه ضمن حفظ اقتدار و نقش جهت دهنده و راهبرنده و تصميم ساز و تصميم گير خود به تدريچ فضا را براي حضور نهادها و تشكل ها و بخش هاي غيردولتي باز نمايند و از تعداد « واگن هاي قطاري كه لوكوموتيو آن دولت است و سوخت آن از خارج تأمين مي شود »* بكاهند.
*: نقل به مضمون از دكتر ارسطو امامي خويي

2

1