برسي تاثير ارتباط فناوري اطلاعات (it) و مديريت كيفيت جامع (tqm) بركارايي و اثر بخشي سازمانهاي صنعتي و خدماتي

رابطه it و tqm با مهندسي مجدد فرآيند كسب و كار (bpr) 13
اخيراً، بازنگري اساسي مفاهيم «مهندسي جديد فرآيند كسب و كار» كه به مسئله تغييرات در سازمانها از طريق it و طراحي فني اجتماعي (std)14 (ادغام سيستمهاي فني و اجتماعي)، مي پردازد، مبناي اساسي براي طراحي سيستمهاي كامپيوتري در سازمانها به حساب مي آيد، bpr فراتر از tqmبه مسائل سازماني توجه مي كند، به خصوص اينكه چگونه مي توان تغييرات ناشي از it را با ايده هايي مثل بهبود و كار گروهي تركيب كرد و كنترل مديريتي و روابط قدرت را تقويت كرد. تحولات مديريتي مانند tqm و مديريت منابع انساني، نمونه هايي هستند كه نشان مي دهند چگونه سازمانهاي كاري و كارگران آنها بهتر عمل مي كنند. به كارگيري تكنيكهاي طراحي سيستم و مشاركت به تقويت و منطقي كردن مباحث مديريتي كمك مي كند در مورد كاربرد it در تغيير سازماني و طراحي مجدد آن، اين عقيده وجود دارد كه فرهنگهاي غير معمول سازماني مي توانند با استفاده از it غالب شوند؛چون اطمينان حاصل مي شود كه دانش توزيع شده، هنجارها و ارزشها شناخته شده واين تغيير بوسيله افرادي كه تحت تاثير آن قرار مي گيرند، پذيرفته شده و ايده هاي خلاق تشويق شده و توسعه پيدا مي كنند. متخصصان it، مي دانند عمليات پيچيده سازمانها چگونه اند، نقش مهم كارمند براي سازگار شدن با آن چيست و چگونه مي توان تاثير فناوري كامپيوتر را تعديل كرد [7].
it باعث تسهيل ارتباطات بين اجزاي فرآيند كسب و كار شده و موجب مي شود در برابر مسائل ايجاد شده به سرعت تصميم گيري شود. انواع سيستمهاي اطلاعاتي شاملmis 15، dss، 16ai وedi17، براي اداره فرآيندهاي تجاري پيچيده مورد استفاده قرار مي گيرند. گذشته از آن تكنولوژي هاي ارتباطات پيشرفته مانند اينترنت، اينترانت، اكسترانت، شبكه هاي wan18، teleconferencing, telecommuniting, global positioning نيز در اين زمينه جايگاه خاصي دارند. در حقيقت it، پايه اساسي تحولات در فرآيندهاي تجاري است[17].

رابطه tqm با نوآوري19
بررسي رابطه بين tqm و نوآوري، از سه نظر براي ما مهم است:
اول: براي ارزيابي رابطه tqm با مديريت نوآوري
دوم: براي تعيين مفيد بودن tqm به عنوان منبعي براي نوآوري
سوم: براي تعيين دلايل تعارض بين tqm و نوآوري
در توضيح مورد اول از ديدگاه tqm، اين بررسي يك ارزيابي از لزوم كاربرد tqm در سازمانها به عمل مي آورد. اساساً، tqm به طور گسترده به عنوان يك مدل مديريتي شناخته شده كه اگر به طور كامل اجرا شود، مزيت رقابتي به حساب مي آيد. البته با تغيير شرايط بازار، انتظار مي رود پايه هاي رقابت نيز تغيير كند و در اين راستا بهبود كيفيت با استفاده از نوآوري معيارهاي جذاب بازار خواهد بود. در اين جا اين سئوال پيش مي آيد كه آيا بهتر است سازمانها به كاربرد tqm به عنوان يك مدل مديريتي در آينده ادامه دهند، به خصوص اگر بخواهند به عملكرد بالايي در زمينه نوآوري دست پيدا كنند؟
دوم از ديدگاه نوآوري، آزمون تناسب tqm به عنوان يك مدل مديريتي براي اداره نوآوري مي تواند ديدگاه اعمال مديريتي در سازمانهاي نوآور را تقويت كند. همانطور كه كوپر20 پيشنهاد مي كند، دانشگاهيان و افراد شاغل زمان قابل توجهي به جستجوي عوامل ، اعمال و منابعي اختصاص مي دهند كه نوآوري را ارتقاء داده و حمايت كنند. از اين ديدگاه اين سئوال اساسي پيش مي آيد: آيا tqm مي تواند به عنوان منبعي ويژه محسوب شود كه به سازمانها اجازه مي دهد شايستگي و قابليت رقابت در نوآوري كسب كنند؟
سوم، رابطه tqm و نوآوري از اين ديدگاه نيز مهم است كه نوآوري برمبناي اين واقعيت است كه مطالعات در زمينه نوآوري در واقع tqm را به عنوان شكلي از نوآوري بررسي مي كند. همزمان با كار كوپر انديشمندان در زمينه نوآوري، علاقه داشتند تاثير اتخاذ و كاربرد نوآوري خاص را همانطور كه ولف پيشنهاد مي كند آزمايش كنند [9].
ارائه مدلي براي ارزيابي اثربخشي سازمانهاي امروزي (اثربخشي ساختار و فرآيند)
يك سازمان كارا و اثربخش نياز به ساختار و فرآيندهايي دارد كه همواره خدمات كيفيتي مطلوبي به مشتريان ارائه كرده و به كار خود تداوم دهد.