برسي تاثير ارتباط فناوري اطلاعات (it) و مديريت كيفيت جامع (tqm) بركارايي و اثر بخشي سازمانهاي صنعتي و خدماتي

نتايج
برعكس روشهاي آموزشي سنتي، tqmis يك مكانيزم سيستماتيك براي آموزش دهنده ها فراهم ميكند تا الزامات را براساس تجزيه و تحليلهاي كمي ارزيابي كنند. بنابراين آموزش از نظر هزينه ها موثر خواهد بود، آموزشهاي غيرضروري حذف و برنامه ها به صورت فعالانه طراحي ميشوند. tqm نقش بسيار مهمي در حمايت و هدايت فرهنگ بهبود مستمر ايفا ميكند. حفظ سيستم هاي سازماني در راستاي استراتژي بهبود مستمر چالشي براي دهه بعد خواهد بود[1].

معيارهاي ارزيابي اثربخشي سازمان

عوامل زير بر ساختار و فرآيندهاي سازماني تاثير گذاشته و اثر بخشي آنرا ارزيابي مي كنند و به رهبران سازماني كمك مي كنند تا فرصتهاي بزرگ را به منظور بهبود وضع موجود، شكار كنند.معيارهاي عملكرد سازماني كه براي كارمندان مهم بوده و آنها را براي انجام بهتر وظايف خود توانا ميكند را تشخيص دهيد تا بوسيله آن، اهداف سازمان تحقق پيدا كند.نشان دهيد كه چنين ويژگيهايي عمومي اند، بنابراين وجود آنها در گستره وسيعي هم در سازمانهاي عمومي و هم خصوصي، قابل اندازه گيري است. از معيارها به عنوان استانداردهايي براي مقايسه اثربخشي سازمانها با يكديگر استفاده كنيد.
سازمانهاي امروزي مقيد به ارائه كالا و خدمات با كيفيت به مشتريان خود هستند. مديران براي حصول اطمينان از اجراي كامل استراتژيها، درگير ايجاد و نگهداري از سيستمها و كنترلهاي داخلي ميباشند.
با اينكه مطالعات مربوط به ساختار و فرآيندهاي سازماني كه باعث ارتقاي اثربخشي سازماني ميشوند فراوان است اما آنچه كمبود آن احساس ميشود، يك مبناي ارزيابي كاربردي است كه هم براي بخش عمومي و هم خصوصي منابع چندگانه، استفاده شود. چنين مبنايي، مديران را مجهز به مبنايي براي ارزيابي كيفيت سيستمهاي داخلي سازمان خود ميكند و آنها را قادر ميسازد بينش درباره اثربخشي سازمان خود و حوزه هايي از آن كه نياز به بهبود دارند، بدست آورند. در سازمانهايي كه بر كيفيت تمركز دارند، اثربخشي سازماني هدف روابط ميان سيستمهاي درون سازمان و تاثير آنها به كالاها و خدماتي است كه به مشتريان خارج از سازمان (مشتريان نهايي) ارائه ميشود. [8]

يك سازمان كارا و اثربخش، رقبا را ارزيابي ميكند
در حقيقت، تبديل شركتها به واحدهاي تاثيرگذار، كه رضايت مشتري را برآورده كند، اغلب با تغيير ساختار همراه است كه اين تغيير، نياز به درك صحيح ساختار و فرآيندهاي فعلي سازمان دارد. ارزيابي رقبا، يكي از اين تكنيكهاي″تبديل سازمان از ساختار سنتي به ساختار جديد (سيستمي)″است. مركز كيفيت و بهره وري آمريكا در اين زمينه ميگويد “تكنيك ارزيابي رقبا عبارتست از تشخيص، شناسايي روشها و فرآيندهاي كارآمد در همه جاي دنيا و وفق دادن آنها با شرايط سازمان، براي بالابردن كارايي و اثربخشي “ اين تكنيك، مقايسه مستمر استراتژي، محصولات و فرآيندهاي شركت با بهترين هاست تا دلايل رشد و موفقيت آنها مشخص و براي هدايت شركت برنامه ريزي شود تا بتوان در عرصه رقابت باقي ماند و در حالتهايي بهتر از رقبا بود. هنگام ارزيابي رقبا، اساس كار، بر تشخيص ايده ها و روشهاي جديد براي بهبود فرآيندها و برآورد نياز مشتري است. اين عمل به سازمان امكان ميدهد تا بتواند شكافهاي موجود در كارايي سازمان را شناسايي كند و در جهت بهبود تغيير دهد. اين بهبود، وسيله اي براي حصول رضايت مشتري از محصولات، فرآيندها و خدمات است كه باعث جلب مشتريان با انتظارات بيشتر خواهد بود.[29]

دستيابي به توليد چابك12 ، پنداره جديدي در صنعت
اخيراً، توجه صنايع به تمركز بهبود صعودي فرآيندهاي تجاري كه خود از رويكردهاي عمومي اخير، همانند tqm ناشي ميشود، معطوف شده است. اين رويكردها به طور فزاينده و بدون نياز به سرمايه گذاري زياد، فرصتهاي عمده اي براي ايجاد تغييرات سازماني مطلوب، بوجود مي آورند.
اما مشكل كاربرد tqm و نرخ رد آن از سوي برخي سازمانها، ريشه در مشكلاتي در درك فلسفة tqm و فرهنگ همكاري دارد. اهميت طرز تلقي ها، به عنوان بعد كليدي در رويكردهاي جديد توليدي محسوب ميشوند. مانند طرز تلقي نسبت به جريانات و ذخيره در توليد به موقع (jit) كه موجودي انبار، به عنوان اتلاف منابع در نظر گرفته ميشود. اگر يك برنامه عملياتي، به طور محدود درك شود، مثلاً به tqm، تنها به عنوان مجموعه اي از تكنيكها كه به فرآيندهاي موجود اضافه ميشود تا به بهبودي آنها كمك كند نگاه كرد، به احتمال قوي، به كارگيري آن در عمل با مشكلات عمده اي مواجه خواهد بود. امروزه بعد اصلي سازمانها، منابع انساني آنها بوده و لزوم ايجاد روابط بين شركتها در سرتاسر جهان، توجه به زيرساختهاي it و رهاكردن ساختارهاي تجاري غيرمنعطف سنتي را ضروري مي نمايد [6].